Hartritmestoornissen

De term hartritmestoornis zegt het al een beetje: wanneer u te maken heeft met een hartritmestoornis, klopt het hart niet volgens het ritme dat het zou moeten. Een verstoring van het hartritme kan ervoor zorgen dat het hart te snel, te langzaam of over het algemeen onregelmatig klopt. Het kan ook betekenen dat de boezems en de kamers in het hart niet goed met elkaar samenwerken. Als het hart continu boven de honderd slagen per minuut gaat, wordt dit tachycardie genoemd. Bradycardie is wanneer de hartslag steeds onder de vijftig slagen per minuut zit. Op de website van de Hartstichting worden de volgende soorten hartritmestoornissen benoemd:

  • AV-blok
  • ANVRT
  • Boezemfibrilleren
  • Boezemflutter
  • Boezemtachycardie
  • Bradycardie
  • Brugada syndroom
  • CPVT
  • Hartkloppingen
  • Hartoverslagen
  • IST
  • Kamerfibrilleren
  • Kamertachycardie
  • Lange QT-syndroom
  • Sick Sinus Syndroom
  • WPW-syndroom

Symptomen van hartritmestoornis

De klachten die naar voren komen bij een hartritmestoornis zijn niet altijd duidelijk, waardoor niet altijd snel wordt opgemerkt dat het gaat om een hartstoornis. Symptomen van een hartritmestoornis kunnen namelijk zijn: zweten, misselijkheid, hartkloppingen, een pijnlijk/drukkend gevoel op de borst, misselijkheid of een licht gevoel in het hoofd. Sommige van deze symptomen passen ook bij het ziektebeeld van veel andere aandoeningen, waardoor het lastig te herkennen kan zijn dat het om een hartritmestoornis gaat.

Wat zijn de oorzaken?

Hartritmestoornissen kunnen door verschillende factoren ontstaan. Zaken die bij kunnen dragen zijn:

  • een schildklier die te snel werkt
  • een hartoperatie
  • gebruik van verdovende middelen
  • een hartafwijking die aangeboren is
  • een hartinfarct uit het verleden
  • hoge leeftijd
  • een hartspierziekte

Zoals u ziet zijn weinig van deze factoren door uzelf te beïnvloeden. Het is dus niet altijd te voorkomen dat iemand met een hartritmestoornis te maken krijgt.

Behandeling voor hartritmestoornis

Er zijn verschillende soorten onderzoeken die uitgevoerd kunnen worden om een hartritmestoornis te kunnen ontdekken, monitoren en beoordelen. Voorbeelden zijn bijvoorbeeld een hartfilmpje of een inspanningsonderzoek. Hoe een hartritmestoornis vervolgens behandeld wordt, hangt onder andere af van de leeftijd van de persoon in kwestie, de plek waar de stoornis is ontstaan en uiteraard ook van hoe ernstig de situatie is. Een optie is bijvoorbeeld om een pacemaker of een ICD te laten plaatsen. Beide apparaatjes worden onder de huid geplaatst en zijn bedoeld om het hartritme te reguleren wanneer het afwijkt. Een ICD kan echter ook een elektrische schok afgeven wanneer de hartritmestoornis een levensbedreigend ritme veroorzaakt. Andere opties zijn medicijnen om het hartritme te controleren of verlagen, of bijvoorbeeld een hartklep- of bypassoperatie. Deze zijn erop gericht om de oorzaak van de hartritmestoornis weg te nemen.

Is een hartritmestoornis gevaarlijk?

Veel van de mogelijke hartritmestoornissen zijn niet gevaarlijk en hebben ook lang niet altijd een behandeling nodig. Wel is het zo dat de stoornissen met de jaren erger worden en daarmee ontstaan ook meer risico’s. Het is dus verstandig om uw huisarts te consulteren als u klachten heeft. Een regelmatige controle kan ervoor zorgen dat een hartritmestoornis tijdig wordt ontdekt en dat ernstige gevolgen worden voorkomen.

Wilt u meer informatie ontvangen over uw specifieke zorgbehoefte?
Stel hieronder uw vraag:

*

*

*

*

captcha

Gelieve dit veld leeg te laten.