Longembolie

Er is sprake van een longembolie als één van de toevoerende bloedvaten naar de longen plotseling geblokkeerd is, meestal veroorzaakt door een bloedprop. Het gevolg is dat er minder zuurstof in uw bloed komt en u het benauwd krijgt en zich angstig kunt voelen. Bij een longembolie kan het achterste deel van de long geen zuurstof opnemen uit de ingeademde lucht. Het hart moet veel moeite doen om genoeg bloed door de longen te pompen en er ontstaat een tekort aan zuurstof die de benauwdheid veroorzaakt.

Symptomen longembolie

Hoe zijn de symptomen van een longembolie te herkennen? Het lastige is meestal dat er weinig merkbare symptomen optreden. Wel geldt dat hoe groter de longembolie is, hoe meer hinder iemand daarvan kan ondervinden. Als er symptomen van een longembolie door mensen genoemd worden, gaat het meestal om:

  • een plotselinge benauwdheid;
  • pijn op de borst die bij hoesten en diep inademen erger wordt;
  • het ophoesten van slijm en/of bloed;

Er zijn ook symptomen bij een longembolie die wat vager en minder specifiek zijn zoals een snelle hartslag, een oncomfortabel gevoel, verhoging, zweten, duizelig zijn en flauwvallen.

Oorzaak longembolie

De oorzaak van een longembolie is zoals al eerder gezegd meestal een bloedprop die in een bloedvat vast komt te zitten. In zeldzame gevallen kan het bloedvat ook geblokkeerd worden door een luchtbel, een tumor of vet. U heeft een grotere kans op het krijgen van een bloedprop (met als gevolg een longembolie) bij onder andere bedlegerigheid, een lange tijd inactief zijn (bus- of vliegreis), een hartaanval, kanker, een zwangerschap, een bevalling, een zware infectie, roken, anticonceptiepillen of hormoontherapie, overgewicht, een hoge leeftijd en een verwonding, kneuzing of botbreuk.

Behandeling longembolie

De behandeling van een longembolie vindt meestal plaats door bloedverdunners toe te dienen. Deze medicijnen zorgen ervoor dat er geen bloedproppen ontstaan of niet verder groeien. Het eerste medicijn dat kan worden toegediend is heparine, een snelwerkende bloedverdunner via een infuus. Vervolgens wordt overgegaan op warfarine die als pil wordt ingenomen. Is er sprake van een heel heftige longembolie, dan vindt de behandeling van de longembolie plaats door middel van medicijnen die bloedproppen afbreken. Deze pillen hebben helaas wel gevaarlijke bijwerkingen (zoals bijvoorbeeld ernstige bloedingen) waardoor ze alleen maar worden gebruikt als het echt niet anders kan.

Wilt u meer informatie ontvangen over uw specifieke zorgbehoefte?
Stel hieronder uw vraag:

*

*

*

*

captcha