Niet minder dan 5 miljoen Nederlanders verlenen – in meer of mindere mate – mantelzorg. Twee miljoen daarvan hebben er ‘gewoon’ betaald werk naast. Beide is nodig: én genoeg arbeidskracht, én meer zorgen voor elkaar gezien de situatie in de zorg. Het is aan het nieuwe kabinet om hier een balans in te vinden.
Het aantal mantelzorgers groeit ook nog eens, gezien de vergrijzing. De meeste mensen die mantelzorg verlenen, zijn vrouw. En vrouwen werken vaker in de zorg dan mannen. Dus bij hen snijdt het mes aan 2 kanten: aan de ene kant heeft de zorg hun inzet hard nodig, en aan de andere kant verlangt de samenleving hun onbetaalde naastenzorg. Zorg en inkomen balanceren is voor hen een grote opgave.
Advies aan het kabinet
Dus wat te doen als het gaat om mantelzorg en betaald werk? De SER adviseert het kabinet hierover, en zegt dat het probleem van 2 kanten benaderd moet worden.
Allereerst is het belangrijk dat meer mensen weten waar werkende mantelzorgers mee te maken hebben. Zodat het voor iedereen op het werk vanzelfsprekend wordt om daarover te praten: over wat zij nodig hebben om beide te kunnen doen zonder overbelast te raken. Vergelijkbaar met hoe het gaat bij zwangerschap, bijvoorbeeld. Zo ontstaat bijvoorbeeld ook meer begrip als iemand op het werk vraagt om extra verlof of het ruilen van een dienst.
Daarnaast, en in het verlengde hiervan, kijken wat nodig is om overbelasting van mantelzorgers te voorkomen. Daarvoor is een gezamenlijke aanpak nodig en goede samenwerking. Dus zorgen dat de overheid mantelzorgers niet van het kastje naar de muur stuurt. Maar dat geldt ook voor werkgevers: die kunnen hierin ook verantwoordelijkheid nemen. Dat betekent: goede begeleiding, met duidelijke informatie, met name wanneer vraagstukken complex worden.
Urgent gesprek over mantelzorg
Er is veel nodig, en de oplossingen zijn nog niet duidelijk. Maar allereerst gaat het om het gesprek hierover. Dát is nooit urgenter geweest. En dus moet het kabinet daar werk van maken, om uiteindelijk met concrete maatregelen te komen om mantelzorgers te ondersteunen. Het mag niet bij ‘mooie woorden’ blijven. Niet bij de overheid, maar óók niet bij bedrijven en organisaties.
Het mag niet zo zijn dat mantelzorg als een privékwestie gezien blijft worden. Want dan accepteer je impliciet dat er pas steun is, wanneer mantelzorgers overbelast zijn. En dus uitvallen, wat betekent dat de mantelzorg wegvalt én de persoon in kwestie niet meer naar haar/zijn werk kan. Dat kost werkgevers en de maatschappij uiteindelijk veel meer.
Bent u mantelzorger, of ontvangt u mantelzorg?
Particuliere thuiszorg is een goede manier om de taak van een mantelzorger (tijdelijk) te verlichten en overbelasting te voorkomen.
